09 Mayıs 2009 tarihli günümün özeti
- 9'u çeyrek geçe falan ancak kalkabildim. O da Enis'in yaklaşık 45 dakikalık çabasıyla, ehehe.
- Güne, dünkü korkuyla başladım. Yalnız çok ilginçtir, evden çıkana kadar tir tir titrerken evden çıktıktan sonra bi' gerçekçi düşünme geldi bana; rahatladım. "Lan oğlum, nasılsa yapacaksın konuşmayı; korkup kaçmaya çalışacağına bari konuşacaklarını düşün." dedim ve kahvaltı etmek üzere gittiğimiz kafede konuşacağım şeylerin listesini çıkardım.
- Ne var ki, o titreme üniversitenin konferans salonuna vardığımızda geri geldi. Saat 1'e kadar gerim gerim gerildim. O arada Ömer de geldi Ankara'dan.
- Neyse, 1'de "Sosyal Medya ve Blog'lar" başlıklı konferansımıza başladık. Sandığımdan çok daha rahat geçti, önümdeki kalabalığa hitap etmekte pek sorun yaşamadım. Tamamını doğaçladığımız için bazı noktalarda hafif aksaklıklar çıkmış olsa da hazırlanmadığımız bir konuşma olduğunu düşünürsek gayet şahane geçti, ehe.
- En güzeli de şey oldu: İki gündür girdiğim konferansların bitiminde konuşmacılarla konuşmak için konuşmacıların kürsüden indiği yerde beklerken, bu sefer ben kürsüden inerken önümde konuşacağım arkadaşlar gördüm! (Ben hayatımda böyle gaza geldiğimi hatırlamıyorum, heheyt!) Hatta bir saat falan sonra tam bir potansiyel blog yazarı olan Vildan'la tanıştım, onunla da uzun uzun konuştuk.
- Sonra da (3 gibi) sondan bir önceki konferans olan YeniBirİş.com konuşmasına katıldık. Özgeçmiş hazırlama mevzusu ilk kez ilgimi çekti diyebilirim.
- Saat 5'te de o konuşmayı yapan Ayşegül Temizyürek ile yemek yedik (Ömer'le). Sonra baktık ki Ömer ve Ayşegül hanım zaten dolaylı yollardan tanışıyormuş, heheh. Neyse, yemekte biz de Ayşegül hanıma blog dünyasını ve sosyal medyayı anlattık, epey ilgisini çekti. Kısmetse Ankara'da onunla da görüşeceğiz.
- Oradan Enis'in eve döndük; eşyalarımı topladıktan sonra çıktık ve tren garına gittik.
- Ara madde: Enis Hürkan Burakçı'ya özellikle teşekkür etmek istiyorum. Adam seminerin baş organizatörlerinden biriydi; buna rağmen (yani organizasyon konusundaki tüm işine-gücüne rağmen) tüm konuklarına aynı özeni göstererek herkesi memnun etmeyi başardı. Üstüne bana kalacak yer de sağladı. Üstüne hala laf ediyor, yanıyor daha iyi bir iş çıkaramadığına. Tevazusundan dolayı biraz kızdım kendisine (ehe) ama ben şimdiye kadar böyle misafirperverlik görmedim arkadaş. Tekrar teşekkürler Enis.
- 19.44 treniyle İzmit'e dönmek üzere yola çıktım. Yolculuk kısa sürdü diyebilirim - 3 saati bulmadan İzmit'e vardım.
- Aslı teyzemlerdeymiş annemler, oraya gittim. 1-2 saate kadar da eve döndük.
- Disko Kralı'nı izlerken uyuyakalmışım. Kalkıp üstüme yorgan aldım, geri yattım.
Verilen Tepkiler
kürsüde sanki bundan önce birçok yerde böyle konuşmalar yapmış gibi duruyodunuz sevdik sizi. ayrıca yandaki arkadaşa wordpress'ten bir bildiğin blog var mı diye sorunca ordan atlayasım geldi benimki benmkii var lan diye helezonlandım yani biraz o koca ekranda insanın kendi blogunun olması hoş olsa gerekir :) başarılar.
Hayatımda gördüğüm en ksaıntı adamlardan biriydin. Kendini bir şey sanıyordun iticiydin. Ayrıca bloğunun günde tekil 40.000 ziyaretçi aldığını söyleyip hayatının yalanını da attığını duyunca yürü len dedim :D
@caner; ben orada ayda 40 bin tekil ziyaretçi aldığımı söylemiştim, yanlış anlamışsın. Ayrıca orada kasılmamın tek sebebi heyecandan midemle bağırsaklarımın yer değiştirmesiydi :). Önyargı kötü bir şeydir; hele bu önyargı bir yanlış anlamadan oluşuyorsa daha da fecidir.
Valla günlük dedin. Belki de organlarının yer değişiminden olabilir :D Eyvallah
Hiçbir zaman yalan söylemem, yanlış söylemem de mümkün değildir. Hatta yanlış bilgiye de susmamışlığım, günlük ziyaretçi sayımı 20 bin sayanlara "Hayır, 1000 ziyaretçi." demişliğim vardır. Yanlış duymuşsun yani, vallası billası yok :).
