11 Ekim 2007 tarihli günümün özeti

  • Yine 9'da kalktım :). Aslında alarma 2-3 dakika kala kendi kendime uyanıp da geri yattım ama alarmla tekrar yerimden sıçradım. Afyonumun patlamasını kolaylaştırdı.
  • Evden çıkıp yine poğaça aldım, son poğaça aldığım pastaneden. Bu sefer gazete yerine Penguen ve Uykusuz dergilerini aldım.
  • İzmit'e gitmek üzere yola çıkacağımdan evi temizledim: Bulaşıkları yıkadım, etrafı (özellikle kendi odamı) topladım, balıklara yem verdim ve tüm kapıları kilitledim. İşlerimi bitirdiğimde trenin kalkmasına daha 1 saat vardı. Son kontrolleri de yapıp 15 dakika içerisinde evden çıktım. 3 dakika sonra geri dönüp İzmit'teki evin anahtarlarını almak üzere eve döndüm.
  • Ankaray'a binip, Maltepe'de inip, tren istasyonuna vardım. Trene bindim.
  • Aldığım bilet, o saatte kalkan trenin biletlerinin sonuncusuydu, bu yüzden biraz boktan bir konumdaydı: ters. Evet; benimki ve yanındaki koltuk (ve koridorun karşısındaki koltuk), vagondaki diğer tüm koltuklara tersti ve hemen sonraki, yani önümüzdeki iki koltuğa fena halde yakındı; Öyle ki, karşımdaki adamla bacaklarımı birbirine çarpıyordu! Sonra adam yanımdaki boş koltuğa geçti (boşluğun sebebi alt maddede), karısı da karşımızdaki iki koltuğa uzandı, sorunu Eskişehir'e kadar çözmüş olduk.
  • Koltuğumun 2 numaralı koltuk olduğunu görünce heyecanla "İnşallah 1 numaraya güzel bir kız oturur." diye düşündüm :) - hayvanlık türünde niyetlerim yoktu ama tabii. Ve gerçekten 1 numaranın sahibi -affedersiniz- daş gibi bir hatun çıktı! Fakat kadın geldiğinde benim onu s.keceğimden mi korktu artık nedir (tövbe tövbe), 3 numaraya, yani koridorun karşısındaki tekli ters koltuğa geçti, şansına da yerin gerçek sahibi gelmedi. Ama Allah'ın sopası yok, önyargısının cezası olarak karşısındaki tekli düz koltuğa tam bir hanzo oturdu ve bacak çarpışmalarından sonra abartılı derecede kibar özürleriyle kadını rahatsız edip durdu :D.
  • Eskişehir'de yanımdaki ve karşımdaki çift, bir daha dönmemek üzere yemekli vagona gittiler, daş gibi hatun da indi. 2 numaranın yeni sahibi güzeller güzeli, muhtemelen benden bir-iki yaş büyük bir kız geldi :). Şansıma ne kadar şükredersem şükredeyim, cesaretim beni engelledi ve tek kelime dahi edemedim yol boyunca. Bir tek, trene binmeden önce aldığım çubuk kraker paketini tuttum, o da kibarca "Hayır, teşekkürler." dedi.
  • Yol boyunca dedim de aklıma geldi: Yol boyunca Harry Potter ve Ölüm Yadigârları'nı okudum. 220 sayfa, yani 11 bölüm birden okuyunca trenden indiğim an İzmit'e değil de Hogwarts'a geldim sandım :D. Şaka lan sanmadım.
  • Uzun sayılabilecek bir yürüyüş sonrasında ailemin evine vardım. Ahmet enişte, Mihri teyze, Aslı teyze, kuzen Onat ve kuzin Özge de ablamla, annemle ve babamla birlikte evdelerdi - sonra Alihan enişte de geldi.
  • Muhabbet, eğlence falan, sonra yattım.
Bir hatırlatma: Bu yazıyı istediğiniz yerde, istediğiniz gibi yayınlamakta özgürsünüz. Ama verdiğim emeğin hakkını, karşılığını vermek adına yazıyı yayınladığınız yerde, yazının hemen üstünde bu sayfaya bağlantı vermeniz gerekiyor. Şimdiden teşekkürler.
Verilen Tepkiler
1. rzrarti demiş ki; 14 Ekim 2007, 14:01

ne güzel bir gün :)

Tepki Ver