13 Nisan 2008 tarihli günümün özeti

Bu sefer 9'da değil, 10'da kalktım.
Kahvaltıda yarım kete (Özlemişim kete denen muhteşem ekmeği.) ve yarım simit yedim.
Hazırlanıp Nazire teyzemin pastanesine, Best Cafe & Patisserie'ye gittik.
Orada birkaç saat oturduk, yemek yedik (brunch tipi) (Çok sosyeteyiz biz, ehe.), gazete okuduk, muhabbet ettik falan.
Oradan eve döndük.
4'te tekrar evden çıkıp, aylardır ziyaret etmediğim Bircan teyzelere gittik. Yine aylardır ziyaret etmediğim Kemal dayılar da oradaydı. Güzel ve haklı bir fırça yedim.
Bi' ara uyumaya karar verdim, iki saat mi ne uyuyuverdim.
Uyandıktan sonra Kemal dayılara geçtik.
Ankaraspor ile Fenerbahçe'nin maçını seyrettik. Tuttuğum takımın oynamadığı maçları çok seviyorum: İki tarafa da küfredebiliyor, hele bir de oynayan takımlardan biri Fenerbahçe'yse diğer takıma sempatiyle yaklaşabiliyorum. Nitekim bu maçta sempatiyi de aşan olumlu hisler besledim Ankaraspor'a. Şöyle ki; son atakta atılan golle Kemal dayım, ben ve kuzen Feyzi bağıra çağıra, hoplaya zıplaya Fenerbahçe'nin beraberliğini kutladık .
Sonra eve döndüm.
Yeni Beyn temasının son rötuşlarını da bitirdim (Aslında bir-iki tane kaldı.) ama tema hakkında yazacağım yazı da beni biraz uğraştıracak, bu yüzden yarına bıraktım. Aynı şekilde The Matrix üçlemesiyle The Animatrix'in tanıtımlarını da yarın yazacağım.
İyi geceler.

Bir hatırlatma: Bu yazıyı istediğiniz yerde, istediğiniz gibi yayınlamakta özgürsünüz. Ama verdiğim emeğin hakkını, karşılığını vermek adına yazıyı yayınladığınız yerde, yazının hemen üstünde bu sayfaya bağlantı vermeniz gerekiyor. Şimdiden teşekkürler.

Yorumlar

1. aysema demiş ki; 14 Nisan 2008, 17:34

"Kete" sözcüğü beni çocukluğuma götürdü. İnsan tek başına yer mi ? Birazını da davetsiz konukları için ayırmaz mı ?
Ankara buluşmanızı okudum. Çok keyifli anlaşılan. Kolay gelsin...