• Gün diyorum ama "rüya" diye nitelemek daha doğru olabilir.
• Her rüyada olduğu gibi bazı kısımlar boşluk halinde veya hatırlamıyorum. Akşama kadar olan kısmı yazmayacağım, dikkatinizi günün olayına (sadece bugünün olayı değil elbette) verin diye.
• Günün Olayı: 2 Eylül 2008'den beri (WLM aracılığıyla durmaksızın konuştuğum ve) günlerimin uyanık kısımlarının onda dokuzunu sırıtarak geçirmeme sebep olan bir melekle buluştum.
  • O uçarak geldi, beniyse Boğaç abi bıraktı Dost Kitabevi'nin önüne. Saat altı buçuk gibiydi.
  • Güya orada gezecektik ama ben yerimde pek duramadığım için, elim ayağım birbirine dolaşıyor diye yürümeyi önerdim. Kabul etti, yürümeye başladık Gülşah'la.
  • How I Met Your Mother'ın bölümlerini istemişti, onun DVD'lerini verdim bir ara.
  • Yürüyerek Burger King'e gittik. Ben birazcık açtım ama heyecandan aldığım menünün tamamını yiyemedim. Hamburger yarım kaldı mesela. Ama dilim damağım kuruduğu için kolamın tamamını bitirdim. Az biraz, oradan buradan muhabbet ettik. Gülşah'ta Penguen ve Uykusuz'un son sayıları vardı, onlara baktık. En kolay kısmı orasıydı çünkü cümle kurmak yerine gülmem bu sefer garip karşılanmıyordu.
  • Bir listemiz vardı bizim, buluşmaya getirdiğimiz. Anlam çıkarmanızı beklemiyorum, şöyle bir listeydi:
    • küresel ısınma
    • gece salash'ın h'sinin üstünü boyayıp s'sinin altına nokta koyma
    • küçük yeşil çitoz iste
    • gülşah'tan görünmezlik öğren
    • şaraplı nargile
    • soloda bira ısmarla
    • how i met your mother
    • sarhoş koşuşturması
    • gülşah'ın saçları
    • yumruk ye, tekme at
    • gülşah'ın dediği oluyo
    • karşısında damak ye ama ona da ver, üzme
  • Burger King'de biraz küresel ısınma hakkında konuştuktan sonra çıkıp yürüyerek Tunus Caddesi'nin yakınındaki Salash Cafe'ye gittik. Gülşah bana orada şaraplı nargile ısmarladı. Şarap ve yeşil elma aromaları birleşince muhteşem bir şey oluyormuş, onu anladık.
  • Salash'tayken Gülşah bana önce geçen gün kestirdiği saçlarını aslında nasıl istediğini anlattı, sonra da görünmezlik öğretti. Kolay bir şeymiş canım.
  • Oradan çıktık, çıkarken kafenin tabelasına baktık ama boyamaktan vazgeçtik. Aynı zamanda Cheetos ve Damak maddelerinden de vazgeçtik.
  • Solo'ya geçtik. Önce dışarıda oturduk, sonra içeri geçtik ve Ramazan ayında içtik, evet. Tamam, günah işledik, anladık :). Yalnız buradan sonrasını ayık halimin cesaretiyle yapamazdım.
  • Bi' ara gaza geldim, elini tuttum. Geri çekmedi. Tutmaya devam ettim, okşadım elini. Ardından elini öptüm, ardından yanağından öptüm. Sonra bir kez daha öptüm yanağından.
  • Sonra Gülşah'ın arkadaşı ve onun erkek arkadaşı geldi. Biraz duruldum.
  • Sonra yine tuttum elini. Bırakmadım bu sefer. Harika hissediyordum, hissettiğime göre o da aynısını hissediyordu. Sarhoştuk ama ben net bir şekilde tadabiliyordum mutluluğumu.
  • Bir ara dışarı çıktık, listeye eklemediğimiz bir madde vardı. Bana Loituma'dan Ievan Polkka'yı söyleyecekti. Eğer izlediyseniz fark etmişsinizdir ki söylenmesi hayli zor bir şarkı. Gülşah bunu inanılmaz şeker bir sesle ve kaybolunası gözleriyle bana bakarak, hiç şaşırmadan söylemeyi başardı. Sarıldım, öptüm, daha ne yapayım?
  • Bi' ara daha dışarı çıktık, listede yapmadığımız son madde olan "sarhoş koşuşturması"nı hallettik, manyak çocuklar gibi koştuk Sakarya Caddesi'nde :).
  • Sonrasında zaten ayrılmadık, bırakmadık birbirimizi. Nasıl oldu bilmiyorum, ben normalde bu şekilde sevilebilen bir insan değilken (Beyn'de kaç kere rastladınız benim bu tarz bir yazıma?) biri nasıl beni böyle sevebildi, şaştım. Ama daha ziyade mutluydum tabii.
  • Saat 1 buçuk civarında ayrıldık sanırım, hayal meyal hatırlıyorum. Onlar kalacakları yerde uyumaya giderken benim eve gitmem gerekiyordu maalesef.
  • Eve giderken cZEN'imin de yardımıyla bağıra bağıra şarkı söyledim yol boyunca. 45 dakikada bana bön bön bakan onlarca insan saydım, ehe.
• Eve dönünce biraz bilgisayar başında durdum ama mide bulantım arttı, yattım.

Ek (20 Eylül 2008, 03.04): Ehehe.