19 Mayıs, artık yalnızca Gençlik ve Spor Bayramı

Geçen sefer 23 Nisan hakkında bir afiş hazırlamıştım, dün de, 19 Mayıs sonrası asmak üzere yeni bir afiş hazırladım Ankara Fen Fakültesi ADT adına. Büyük halini görmek için görsele tıklayın.

Önceki afişte (tamamen) elimizde olmayan bir eksilmeden bahsetmiştim, milli egemenliğimizi bizden almaya devam eden kurumları yazmıştım. Bu seferki ise farklı, bu sefer kendi kendine unutulan bir şey var. Bu yazıyı okuyan herkesten dürüst bir yanıt bekliyorum: 19 Mayıs'larda kaçımız ciddi ciddi Mustafa Kemal Atatürk'ü, beş dakika olsun, düşünüyor? Kaçımız güne başladığında, daha doğrusu bugünün bayram olduğunu fark ettiği anda, aklına Atatürk geldi? Beş dakikayı da geçtim, bir an olsun Atatürk'ün Samsun'a çıkışını kim kafasında canlandırdı?

Bayramlarımız yavaş yavaş kayboluyor. Ata'mızın ülkeyi kurtarmaya, hani şu biz bahsettiğimizde dalga geçilen ülkeyi kurtarma işine, resmen başladığı tarihten bahsediyoruz. Stadyumlarda lise öğrencilerine acayip acayip hareketler yaptırmakla bitmemeli bu kutlama. Geçen sefer de yepyeni bir ülkeyi kurmanın ilk adımını, ilk Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılışını kutlamaya çalışmıştık. Onda durum farklıydı: Biz farkında olmasak da çocuklar ve öğretmenleri gerçekten takdir etti bu açılışı - palyaçoluk yapmaya gittiğim okulda, palyaço halimle donakalacağım bir gösteri vardı, oradan biliyorum.

Tabloya iyimser açıdan bakmaya çalıştığımızda, hala umut olduğunu da görmüyor değiliz ama. Müsamereler yapan çocuklar, stadyumlarda gösterilere çıkan gençler olmayabilirdi bile. Toplumumuzun bir kısmı bu özel günleri yalnızca birer tatil günü olarak görse de inançlı bir insan olarak büyük çoğunluğun hala bugünün adını tam olarak bildiğini düşünüyorum.

Şimdilik dua edeceğim tek şey bu olayın, bu şekilde bile olsa sürebilmesi.