Etiket sistemini değiştirdim. Artık etiketler Technorati etiketleri değil, Beyn etiketleri oldu. Yani bir etikete tıkladığınızda o etikete sahip diğer yazıları göreceksiniz, Technorati'ye gidip bakmayacaksınız :) Gerçi kim kullanıyor bilmiyorum ama Google'ın etiket sistemli sayfaları çok güzel bellediğini biliyorum :)

Barbaros Hayrettin'i, Ben Sizin Babanızım'ı hatırlayan var mı? İşte hatırlayamayanlar, hiç görmeyenler ve hatırladıkları halde kendisine doyamayanlar için: Ben Sizin Babanızım...

Gariptir ki, dün gibi bugün de 7 buçukta kalktım, hem de alarmsız! Şikayet etmiyorum, ama iki gündür nedir bu güzellik, merak ediyorum :)

Eternal Sunshine Of The Spotless Mind'ı izlerken hatırladım (adamın Huckleberry Hound - Akıllı Bıdık diye oyuncağı mı ne varmış), benim küçükken bir tane Charlie Brown'um vardı. Annem gittiği bir yabancı ülkeden getirmişti (Singapur olabilir). Çok severdim, ama bir gün başka ...

Alarmsız uyandım! İlginçtir, çalan alarma da uyanamadım. Tam sekiz saat uyudum ama :) Okulda da uyumadım! Valla! "Akşam da uyumadım!" demek isterdim ama akşam uyudum. Ama sadece 20 dakika! Uyku olaylarım dışında günüm boş geçti. Ta ki akşama kadar. Akşam Eternal Sunshine Of The ...

Favicon'u son kez değiştirdim. Bana gereken ikonun bir B harfi değil de bir beyin olması gerektiğini dün idrak ettim, bugün de değiştirdim :)

Gerçekten uykum gelmişti ve dün Günümün Özeti'ni yazdıktan hemen sonra yattım (23.38). Az önce de (07.24) uyandım :) Hiç başaramadığım bir şeyi başardığım için çok mutluyum: 8 saat uykudan sonra alarmsız uyanmak :) Bu arada Bülent Evecit vefat etmiş, Allah'tan rahmet ...

Dün sabah saat 6'da yattığımdan bugün öğlen 2 buçukta uyandım. Uyandığımda başım patlamak üzereydi. Hala ağrıyor biraz hatta. Bilgisayar başındaydım hep. Doctus Blog'u güncelledim durdum biraz. Doctus Blog'u güncellemişken kendiminkinde de bir iki ayar yaptım. Ankara'ya geldiğimden beri ilk kez bilgisayar başında bütün gün ...

Küçüklüğümden, yarım yamalak hatırladığım kısacık anılar: Bir yılbaşı akşamı ben, kuzenim Adnan, anneannem ve (sanırım) kuzenim Özgür tombala oynuyorduk. Hep kaybettiğim bir serinin sonunda içeri gidip ağlamıştım. Küçükken ablam, Leyla ablam ve ben birkaç kez radyo tiyatrosu tarzında, teybe doğaçlama gösteriler kaydetmiştik. ...

Bakın bu çok duygusal: Ben küçükken babannemle dedem (dedem rahmetli oldu) Ankara'dan bizi ziyarete gelirdi ara sıra. Bir ziyaretlerinde onlar pazara gitmiş, ben de kanepenin üzerinde uyumuştum. Uyandığımda babaannemle dedemi oturmuş, beni izlerken buldum. Ben onlara anlamsız anlamsız bakarken onlar benim ...