27 Ocak 2008 tarihli günümün özeti

8'i 10 geçe uyandım.
Kahvaltı ettikten sonra hazırlanıp, çantamı toplayıp evden çıktım ve AŞTİ'ye gittim.
10'a çeyrek kala AŞTİ'ye vardım.
10'da İzmit'e giden otobüsüm kalkıverdi aniden.
Yolculuğun ilk yarısı normal, hatta iyi bile geçti ama ikinci yarıda uyumaya karar verdiğimde iki ön çarprazımda oturan psikopat bir çocuk babasına, babasının okuduğu gazetede gördüğü her şeye "Babaa babaa babaa babaa babaa babaa bak!" diye bağırdığı için kendimi tutamadım ve çocuğa yaklaşıp annesiyle babasının şaşkın bakışlarına rağmen sakince "Küçük, hemen şimdi susmazsan yolculuk bitene kadar annenle babanı gözlerinin önünde öldüreceğim." dedim.
Şaka tabii; babasına "Beyefendi, lütfen çocuğunuza sessiz olmasını söyler misiniz?" dedim. Önce kafasını sallayan baba, hemen sonra sanki benim çok büyük bir terbiyesizlik yaptığımı yeni anlamış gibi bana dik dik bakmaya başladı. Ben de ona dik dik bakıp bakışlarımı ısrarla kaçırmayınca önüne döndü. Terbiyesiz.
Yolculuk bitti, eski evime döndüm .
Annem, babam ve ablamla (ve hatta 15 dakikalığına bize uğrayan anneannemle) hasret giderdik. Bi' de çok açtım, yemek yedim.
Birkaç saat sonra, sanırım 5 buçuk gibi, kuzen Özgür'lere gittim. Bol bol muhabbet eşliğinde müzik falan derken annemler de geldi.
Balık almış eniştem, uzun bir aradan sonra balık yedim. Çupra yedik. Güzeldi.
Sonra Özgür'le dışarı çıkıp Acısu'ya gittik. Orada arkadaşlarımız Alican, Begüm ve Haluk'la buluştuk.
Oradan eve döndüm. Gün boyu pek bir şey yapmamıştım ama yol yorgunluğumu atacak fırsatım olmadığından olsa gerek, 12'ye kadar (3 saat) uyudum.
Annemler gelip de beni yatağın üstünde değil de içinde yatmaya ikna ettikten sonra uykum kaçtı. Az önce de yatakta debelenmeyi bırakıp annemin bilgisayarı başına geçtim, bu yazıyı yazıyorum.
İyi geceler.

Bir hatırlatma: Bu yazıyı istediğiniz yerde, istediğiniz gibi yayınlamakta özgürsünüz. Ama verdiğim emeğin hakkını, karşılığını vermek adına yazıyı yayınladığınız yerde, yazının hemen üstünde bu sayfaya bağlantı vermeniz gerekiyor. Şimdiden teşekkürler.