29 Haziran 2009 tarihli günümün özeti
- 8 buçukta uyandım.
- Kahvaltımı ettim, internette gezindim, çantamı hazırladım ve dışarı çıkıp AŞTİ'ye gittim. 11'de kalkan İzmit Seyahat otobüsüyle İzmit'e doğru yola çıktım. Yol ilk yarısında uyudum, ikinci yarısında da AKP ve CHP'nin Gerçek Yüzü adlı kitabımı okumaya devam ettim.
- Günün Olayı: Saat 3'ü 20 geçe İzmit'e, 4'e çeyrek kala da eve vardım. Evde, İtalya'dan dönmüş olan canım ablam vardı. Hasret giderdik :). Akşam da annemle babam geldi, onlarla da hasret giderdik :).
- Akşam yemeğimiz lahmacun oldu. Sonra da annemlerin misafirleri geldi. 12'yi çeyrek geçeye kadar onlarla sohbet ettik, ailecek.
- Sonra da o sohbetten aldığım gazla babamla ticaret hakkında sohbet ettik uzun süre (1 saat falan).
- Özeti yazıp yatacağım. Kitap da okuyacaktım ama vazgeçtim, uykum var. İyi geceler.
Bugün ne öğrendim?
Babamın korkunç bir ticari zekası ve yeteneği olduğunu öğrendim. Sonra da anlattığı bir hikayeden hayatımın önemli bir kısmını hatırladım: Babam zamanında ailecek sıfır noktasındayken büyük bir cesaretle büyük bir işe atılmıştı. İyi bir miktar borca girerek geri dönüşüm işine girmişti ve SEKA kapandığı için kepenk indirmek zorunda kalmadan hemen önce İzmit'te 18 ayrı şirketten toplam 50 ton geri dönüştürülebilecek malzeme işlemeye başlamıştı. Zaten özetteki sondan ikinci maddede bahsettiğim gazı bu hikayeyi bu şekilde dinlediğimde aldım :). Büyüksün baba.
Verilen Tepkiler
Çocukken babam da bana dahi gibi gelirdi.
İşten, arabadan, hasta olunca ne yenmesi gerektiğinden, futboldan.... herşeyden anlayan adamdı gözümde...
baba kompleksi bunun gibi bir şey değildi değil mi?
gene de bu durum ben de bi kompleks yaptı sanırım.. ben nası öle baba olacam!..
(içimi döktüm sanırım)
"Çocukken babam da bana dahi gibi gelirdi."
Buradan anlayacağım barış ünver'inde çocuk olduğumudur?
;)





