Başlık biraz sitemkâr oldu ama bu yazı, mutlu bir gelişmeyi haber veren bir yazı. Bu konu, firmaların sosyal etkinlikleri hep İstanbul'da gerçekleştirmesi ve yalnızca İstanbul'da yaşayan blog yazarlarını çağırması, geçmiş yıllarda uzun uzun konuşuluyor, üzgünlükler dile getiriliyordu. Kıskançlıktan değil elbette...

Bu sefer biraz daha erken kalkayım dedim, 11 buçuk civarında kalktım. Günün Olayı: Hayatımda yemediğim kadar yemek yedim! Gönlü bol akrabamız Ferah abi (canımız), bizi (Adnan, Özgür ve ben) bir restorana götürüp içimizi tıka basa doldurdu. Ama öyle böyle değil,...

12 buçukta uyandım. 4 buçuğa kadar evdeydik, sonra dışarı çıktık. Efendi diye bir kafeye gittik. Nargile, çay ve tavlayla yaklaşık 3 saat harcadık. Bir de orada gördüğüm bir Hürriyet gazetesinden bir kuponu yırtarak hayatımın ilk kupon biriktirme macerasına başladım :)....

12'yi çeyrek geçe kalktım. Bütün gün ense yaptık! Pijamamı bile çıkarmadığım bir gündü, o derece :). Şeri teyzemin bilgisayarını temizledim. Ev temizliğinden köşe bucak kaçsam da bilgisayar temizliğini o kadar se... Vazgeçtim, cümleyi tamamlarsam 30 bin kişilik bir ordu beleş...

9'u çeyrek geçe kalktım; geç kalktığımdan dolayı telaş ve aceleyle Kızılay'a, Orta Dünya Cafe'ye gittim. 11 gibi Yüksel Caddesi'nde, eylem alanındaydık. Günün Olayı: Melih Gökçek oldum! :) Çok da zevkliydi valla, bir an için bütün Ankara'yı kafama göre, oyuncakla oynar...

9'da uyandım hemen. Bilgisayar başında bir-iki işimi hallettikten sonra dışarı çıktım. Önce broşür bastırdım. Sonra da Kızılay'a gittim, orada üç arkadaşla buluşup Yüksel Caddesi'ne gittik. Günün Olayı: Ertesi günkü Melih Gökçek karşıtı eylem için duyuru yaptık, broşürleri dağıttık. Gayet eğlenceliydi...

12 buçuğa doğru uyandım. Ben uyandığım sırada bir telaş vardı. Bircan teyzemin eşi Feyzi eniştenin vefat ettiği söyleniyordu, şokla karışık bir yas havası hakimdi. Sonra daha da şaşırtıcı bir şey oldu ve Feyzi eniştenin hayata geri döndüğü haberi geldi Ankara'dan....