Bazı yazılımlar (veya işletim sistemleri, araçlar vs.) vardır, öyle çok seversiniz ki bir yerde onun kötülendiğini veya onun yerine başka bir şey önerildiğini görünce hemen müdahale edersiniz :). Zaten fanatiği olduğunuz yazılımlar da çoğunlukla türdeşleriyle karşılaştırılan ve tartışma alanlarında çoğunlukla fanatiklerin kavgacı müdahalelerini görebileceğimiz yazılımlardır :). Ben bu yazılımlar arasında en çok tartışılan üç türü ele alacağım: İndirme yöneticisi (download manager), anti-virüs yazılımı ve elbette ki tarayıcılar!

Kendileri gördüğüm en iyi indirme yöneticisidir. Nokta. Ötesi yoktur.

Son gelen özelliklerle büyüme kat ettiyse de ben daha küçük olan light sürümünü kullanmaktayım. Ama tüm özelliklerini şu şekilde özetlemek mümkün:

• Eski FlashGet hastaları için, o yazılımın kopyasıdır. FlashGet ücretliyken FDM çıktı da hem daha ufak boyutlu, hem de ücretsiz diye fena müşterisini kaybetmişti. Sonra FlashGet de ücretsiz dağıtılmaya başlandı.
• Torrent desteği: Hiç kullanmadım ama torrent da indirmenizi sağlıyor.
• Upload yöneticisi: Dosya indirmenin yanında dosya yüklemenizi de sağlıyor. Valla bak.
• Uzaktan yönetim: Bilgisayar başında değilken de indirmelerinizi yönetebilmenizi sağlıyor. Dosyanız inmiş mi, sonraki dosyanıza n'olmuş, bilgisayar başından kalkarken başlatmak istemediğiniz indirmeyi şimdi başlatasınız mı geldi? Aha da bu özellikle sorunlarınız kayboluyor.
• Portatif mod: Ben Firefox'la beraber onun DownThemAll! eklentisini kullanmanızı tavsiye ederim ama illa portatif bir indirme yöneticisi kullanmak istiyorsanız, FDM size o özelliği de sağlıyor.
• Video indirme: Video paylaşım sitelerinden (örn. YouTube) video indirebilmeniz konusunda size yardımcı oluyor.
• İndirirken oynatma: Video ve ses dosyalarını, dosya henüz inerken, inmiş kısmını oynatabiliyor.
• İndirme zamanlayıcısı: Dosyayı indirmeye sizin belirlediğiniz zaman başlayabiliyor. Örneğin sabahın beşinde, siz uyurken başlıyor.
• RapidShare uyumlu: En sevdiğim özelliklerinden biri :). Kullanıcı adınızı ve şifrenizi girdiğiniz vakit RapidShare'den çatır çatır dosya indirebiliyorsunuz.
• Site yöneticisi: Sitenin dosya sisteminde gezinebilir, isterseniz bir siteyi komple indirebilirsiniz.
• Trafik yönetimi: Trafik polisliği de yapıyor bu :). Şaka bir yana, isterseniz bağlantınızın tamamını değil, bir kısmını şeyedebiliyorsunuz.
• Türkçe desteği: Evet, yazılımın Türkçe dil desteği var.

Yazının tamamını oku

Yazıyı yorumla!

Şaban: Neden dediklerini hatırlamıyorum fakat bu lakap benim çok iyi İnek Şaban taklidi yapabilmemde etkin rol oynadı :). Ne var ki şimdi yaptığımda o kadar iyi olmuyor İnek Şaban taklitlerim.

Mekace: Bir hocamızın lakabıydı, sonra hocaya benzettikleri için aynı lakabı bana da taktılar. Evet, çok mantıklı :).

Sırık: Fena bozulduğum ama pek hissettirmediğim bir lakaptır bu. Zaten kilo alamamaktan şikayetçiyim, bir de üstüne uzun olunca bu lakap haliyle kaçınılmaz oluyor :). Olsun, geçen gün öğrendim ki 2 kilo alabilmişim. Şu anda 72'yim, Allah nasip ederse 85'e kadar yolum var. Sonrası içinse rejim falan yaparım artık.

Gelelim işin zevkli kısmına: Seval benim lakaplarımı öğrenmek istemiş (Kendisine buradan teessüflerimi iletmek istiyorum, ehehe.) ve şimdi de benim birilerinin lakaplarını öğrenmem lazım. Kimi seçseeem... Aha da buldum! Kerim Taylan Gerdan! :)

Yazıyı yorumla!

Bir ara tepkisizliğin ne fena bir şey olduğunu görüyordum ve tepki göstermenin neden bu kadar zor olduğunu merak ediyordum. Yazılan yazılardan bağırılan cümlelere kadar her şeyin en azından tepkisizlikten daha hayırlı, daha iyi olduğunu anlattığım iki tane yazım var:

http://beyn.org/tepkisizlik/
http://beyn.org/tepkisizlik-2/

Okuduysanız görmüşsünüzdür: İkinci yazının sonlarına doğru bu konunun, hakkında kitap yazılacak boyuta ulaştığını ifade etmiştim. Sonra fark ettim ki aslında verdiğimiz tepki o kadar yetersiz değil; aslında Türk halkı hala istediğinde ülkenin başında kim olursa olsun yönetimdekileri korkutabilecek kadar tepki verebilecek konumda.

Sonra da "niyet" konusuna taktım. Niyetin hayatlarımızda en çok göz ardı edilen şey olduğunu düşünüyorum ve yaşadığımız çatışmaların tamamının bu kavramın önemsenmemesinden süregeldiğini söylüyorum. Ülkemizde -oldukça azalmış olsa da- hala sağ-sol çatışması var mesela. Bir kişi, sağ veya sol görüşünden dolayı diğeri tarafından aşağılanabiliyor, hor görülüyor. Hoş, ben sağ-sol bölücülüğünü de sevmiyorum.

Bu yüzdendir ki bir kitap yazacak olsam, yazacağım konu "niyet" olurdu. Belki yüzlerce örnek verip (ki bulabileceğime inancım tam) bu "niyet" kavramını insanlara hatırlatmak istiyorum.

Bu kadar ciddiyetten biraz sıyrılalım istiyorsak, Deli Profesör'ün bu konuda yazacağı eğlenceli yazıyı bekleyelim derim. Ali, sana paslıyorum canım :).

Yazıyı yorumla!

Görkem Çakmak daha 20 yaşında. 5 yıl öncesine kadar çok mutlu ve düzenli bir yaşam sürüyor, lise birinci sınıfta öğrenci olarak yaşamını idame ettiriyordu.

5 yıl önce yüksek tansiyon şikayetiyle Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne ve yapılan incelemeler sonucunda Görkem'in aort damarının tıkalı olduğu ve açık kalp ameliyatı olması gerektiğine karar verildi. 10 Temmuz 2003 tarihinde girdiği kalp ameliyatının ardından Görkem ve ailesinin yaşamı bir daha asla eskisi gibi olmadı.

Ameliyat sırasında gelişen komplikasyonlar sebebiyle Görkem'in beynine oksijen gitmemiş ve buna bağlı olarak beyin ölümü teşhisi konmuştu.

Görkem tam 18 ay Göğüs ve Kalp Damar Cerrahisi Yoğun Bakım ünitesinde komada kaldı. 12 ay da Göğüs Kalp Damar servisinde yattı.

Bu zorlu ve dayanılması imkansız gibi görünen süreçte ailesi inancını ve umudunu hiç yitirmedi. Maddi ve manevi bütün imkanlarını seferber ederek, doktorların tüm olumsuz yaklaşımına rağmen mücadeleyi hiç bırakmadılar ve hala mücadeleleri devam ediyor.

Görkem için Çin'de kök hücre nakli yöntemiyle tedavi umudu doğdu. Ancak Çin'de uygulanabilen bu tedavinin maddi tutarı yaklaşık 300.000 YTL'dir.

Ailesi olarak bizlerin bu tutarı ödeyebilme gücümüz olmadığından son çaremiz yardımsever insanlarımızın desteğidir.

Maddi ve manevi desteklerini esirgemeyen tüm dostlara teşekkür ederiz.

AİLESİ

Ben yardım edebilecek durumda değilim, ama belki bu yazıyı görenler bağışta bulunur ve dolaylı yoldan Görkem Çakmak için para toplanmasına yardımcı olmuş olurum.

Yazıyı yorumla!

Mimde kural Türk blogküresindeki sorunlarla ilgili 5 saptamada bulunmak ve bu saptamaları iyice açıklamak, uzun uzun görüş belirtmek. Derhal başlıyorum:

1. Yazarın ruhunu SEO'ya satması

Böyle bir şey gerçekten var ve bence Türk blogküresindeki en fena hata. Kişi, blog yazmaya başlar başlamaz binlerce ziyaretçinin kendisinden haberdar olmasını bekliyor ve bu dileğini yerine getirebilecek arama motorlarına yaranmak için öylesine hareketlerde bulunuyor ki, ziyaretçi sayısının istediği gibi artmasına karşın yarattıkları yüzünden asla ve asla beğenilmiyor.

SEO'nun tamamen zararlı, iğrenç bir şey olduğunu iddia edecek değilim. Ama kaliteli blog'un yalnızca çok ziyaretçiden oluştuğunu zanneden blog yazarlarının SEO'nun dozunu kaçırması yüzünden şu anda ortalık dizi özeti blog'larından, ünlülerin resimlerini barındıran hayran blog'larından geçilmez oldu. (Bu konuda Amacından sapan SEO adlı bir yazım var, okumanızı isterim.) Kişinin, yerleştirdiği reklamlardan biraz daha para kazanmak için, açılalı üç gün olan blog'una günlük bin ziyaretçi çekmek istediği için yaptığı hareketler blog'u ziyaretçiler için olmaktan çıkıp arama motorları için yazılmış bir hale getiriyor.

Çözüm basit: sabretmek. Binlerce ziyaretçi almanın bir sitenin itibarını belirlemesi olayı 2005'in falan gerisinde kaldı. Web 2.0 anlayışını benimsemişseniz (ki bir blog tutuyorsanız çoktan Web 2.0 akımına kapılmışsınız demektir) kaliteli bir blog'a sahip olmak için blog'unuzun kaliteli bir içeriğe sahip olması gerektiğini anlamalısınız. Kaliteli içerikle de, yavaş da olsa sağlam bir kitleye ulaşmanız mümkün. "İyi bir blog"a sahip olmak yerine "Çok ziyaret edilen bir blog"a sahip olmak daha çok işinize gelirse, keyfiniz bilir.

2. Katledilen Türkçe

Bu da Türkiye'deki blog yazarlarının yaptığı en acı yanlışlardan biri. Kişisel ve en basit görüşümü sorarsanız, "dahi" anlamındaki -de ekini ayırmayı bilmeyen; ısrarla "takdir" yerine "taktir" diyen; -mi ekini, -ki ekini birleşik yazmaktan zevk alan; üç noktayı eksiltilmiş cümlelerde kullanmak yerine duygularını daha ifade etmek istediği cümlelerde kullanan; daha da fenası yan yana iki nokta diye, hiç var olmamış bir noktalama işaretini ısrarla kullanan kişilerin blog yazmasına karşıyım. Bu cümleyi kurdum diye, bu yanlışları yapan birçok arkadaşımın gözünden düşeceğim belki ama aynen böyle düşünüyorum. Yazarlık bu kadar alçak çıtalı bir meşguliyet olmamalı efendim! Türkçe konuşmayı beceriyorsan ama Türkçe yazmayı beceremiyorsan, ufacık bir dilbilgisi dağarcığına sahipsen ya GELİŞECEKSİN, ya da YAZMAYI BIRAKACAKSIN! Gelişmekten üşenen veya kendini yeterince gelişmiş sayan (sanan) insanlar gelip burada bana "Sen kimsin de bize yazmamayı emrediyorsun?" veya "Sen ki blog kelimesini ısrarla kullanan insan, bize ne sıfatla Türkçe öğretiyorsun?" şeklinde yorumlar yazabilirler. İkisine de cevaplarım hazır. Birincisi; ben Türkçemi bilen ve koruyan bir insanım. Haliyle koruduğum şey uğruna da insanlara dil uzatırım. Yaptığım ahlaki açıdan yanlış olabilir ama Türkçeyi katleden kitleden daha kötü bir şey yaptığımı sanmıyorum. İkincisi; tabii ki ben de "blog" kelimesini çevirmek ve o çeviriyi her yazımda kullanmak istiyorum. Var olan çevirilerin "blog" kelimesini tam anlamıyla tanımlamadığından, yeterince iyi çeviremediğinden şikayetçi olduğum için "blog"a "blog" diyorum. Bu konuda geçen yıl bir yazı yayımlamıştım, onu da okumanzı isterim. (Ha, ben çevirmeye çalıştım mı? Çalıştım tabii, "yazıt" kelimesini önerdim. Bu konuda bir yazı üzerinde çalışıyorum, yan menüdeki taslaklarımda görebilirsiniz.)

Yazının tamamını oku

Yazıyı yorumla!