10'u çeyrek geçe uyandım. Utanmadan söylüyorum: Akşama kadar Half-Life 2'yi bitirdim ve Half-Life 2: Episode One'a geçtim, The Animatrix'i bitirdim; akşam yemeğinde de haberler yerine The Matrix: Revolutions'u izledim. Övünerek bildiriyorum: Akşam da yapmam gereken sitelerden birini tamamladım. Bitti yani....

Yine 2 civarında uyandım. Artık alıştım abi. Bütün dünya aslında yanlış zamanlarda uyuyor, uyanıyor. Bir tek ben doğru zamanda yatıp kalkıyorum. Beğenmeyen vatandaşlıktan çıksın. Ne var? Sinirlendim bak şimdi. Konuşmayın lan! Gülmeyin! Ben gülüyor muyum?! Neyse... Çoğunluğu evde geçen bir...

Bu sefer 9'da değil, 10'da kalktım. Kahvaltıda yarım kete (Özlemişim kete denen muhteşem ekmeği.) ve yarım simit yedim. Hazırlanıp Nazire teyzemin pastanesine, Best Cafe & Patisserie'ye gittik. Orada birkaç saat oturduk, yemek yedik (brunch tipi) (Çok sosyeteyiz biz, ehe.), gazete...

İlginç bir şey yaptım, uyuyamadığım için, sabah yedi buçuğa kadar uyumadım. Sonra yattım, 9'da kalktım. Bu sefer beni uyandıran parça System of a Down'dan Prison Song oldu. Evet, bir buçuk saat uyudum :). Gün boyu da ikişer-üçer dakikalık dalmalar haricinde...

2 buçuğa doğru uyandım. Bu sefer alarm kurmamıştım, ondan. Gün boyu g.t büyüttüm. Ders de çalıştım biraz ama. Akşam simit, ekler, kapuçino (Son günlerde bol bol tüketiyorum nedense, eskiden hiç sevmezdim.), gazete, Penguen, Uykusuz ve süt aldım. Eve döndüm, akşam...

9'da, Hadi Hadi ile uyandım. Ehehe. 4'e kadar bir şey yapmadım. Evet evet, yapmadım. Öyle oturdum koltukta. Yok lan, bilgisayar başındaydım. 4'te oturduğum yerden kalkıp banyo yaptım. Yok, 4 buçukta yaptım, pardon. 5 buçuğa doğru evden çıktım, koro çalışmasına gittim....