Lütfen beni affedin. Çizim yaptığım o çatlak masanın yanında duran maket bıçağını aldım ve bileklerime doğrulttum. Yan odada babaannem, canım babaannem, hiçbir şeyden habersiz uyuyordu... Gözyaşlarımı tutamadım ve bir süre, içimdeki kederin benliğimi ele geçirmesine izin verdim... Yalnızlık kazanmıştı. Sıradan...
Kaçta kalktım? 11! 5'te yattığım için başarı sayabilirim. Akbank'a gittim, harç yatırmaya. Yatırılmıyormuş daha. Kaçta geri yattım? 4! Ohooo... 5 buçuk gibi yine uyandım. Telefon ve internet dengesiz dengesiz çalışıyorlardı, splitter'dan kaynaklandığını öğrenip, Boğaç abinin dükkanına gidip yeni bir splitter...