İkinci yılın yarısının sonrası ise en üst dönemler ÖSS uğruna beyinlerini dış dünyaya kapattıkları için, ikinci yılımın sonları inanamayacağım kadar rahat geçmişti. Aslında kimse benimle ilgilenmiyordu ama ben buna bile şükrediyordum. Üçüncü senenin ise yarısına kadar durabildim. Bir problem olduğundan...

İkinci sene, dediğim gibi, en zor senemdi sanırım. Yine de ilk iki dostumu bu ikinci sene edindim. Şöyle: Bizde hazırlık iki seneydi ve ilk seneyi atlayan ben ve 3 sınıf arkadaşımızı bir üst dönemlerin odasına yerleştirmişlerdi çünkü biz de lise...

Lise birinci sınıfa başladığımızda yatakhaneye yeni bir dönem gelmişti. Artık bizim dönem, üst dönemdi ve artık hıncımı çıkarabileceğim bir sürü 8. sınıf öğrencisi gelmişti yatakhanemize! Böyle düşünmemin sebeplerinden ilki geçen yıl boyunca ruhumun kararması ve zihniyet olarak yozlaşmamdı elbette ama...

Yıl boyunca, hayatımda hiç karşılaşmadığım kadar kötülükle karşılaştım. Özellikle iki oda arkadaşım benim yaşantımı daha yakından gördükleri için daha rahat saldırabiliyorlardı. Biri, ötekinin "yamağı" gibiydi ve aslında ben o "yamak" ile yılın başında, ilk haftada çok iyi arkadaş olmuşken kendisi...

Farklı şehirlerden gelmiş, birbirlerini tanımayan, ergenlik çağına yeni girmiş veya girmeye hazırlanan, 3 ay öncesine kadar "ilköğretim öğrencisi" diye nitelenen çocukların birbirleri karşısında üstünlük kurma çabalarını belgeselleştirmek bile mümkündür; o kadar ilginç ve izlenesi bir gelişimdir. Birçok çocuğun "kendini kanıtlamak"...

Hayatımda; hiç hatırlamak istemediğim, çoğunlukla bastırdığım ve neredeyse kimseye bahsetmediğim 2 buçuk yıl vardır. Liseye başladığım ve lise 2. sınıfın ortasına kadar süren bir macera. Bir itirafname olarak niteleyebileceğim bu yazımda bu 2 buçuk yılımı anlatacak ve anlatırken bir yandan...