Filmi izledikten sonra şuna inandım: Vasat ama çok değerli bir film izledim.

Belki -her ne kadar dalga geçip dursam da- Hollywood filmlerine alıştığımdandır, belki geçmiş zamanın adabını garipsediğimdendir, ama filmi çok sevip saymadım açıkçası. Senaryo fena halde derin, senaryoyu çok sevdim, ona sözüm yok. Üstelik hayatımda ilk kez kendi isteğimle siyah beyaz bir film izliyorum, o da çok hoşuma gitti. Zamanın adabından kastım da kullanılan dilin inceliği ve pötitikütöteti diye süren konuşmalar - aslında o bile bazı yerlerde hoşuma gitti . Sevmediğim kısım filmin yakın çekimden bir türlü ayrılmayan uzun metrajlı bir film olması olabilir; efendime söyleyeyim bazı yerlerde sıkıcılığın tavana, heyecanın dibe vurması olabilir; olabilir de olabilir... Ama en başta dediğim gibi, filmi çok değerli buluyorum. Bu da filmin ününün Sağır Sultan'a kadar varmış olması olabilir; ondan sonracığıma bu kadar eski bir filme ulaşmamın heyecanı olabilir; olabilir de olabilir... Ama çok da muhteşem bir film değil işte.

Spoiler içerikli bölüm: Yalnız bir sahne vardı, gecenin bu saatinde bağıra bağıra güldürdü . Mr. Renault kahvehaneyi kapatıyor ve kapatma sebebi olarak Rick'e "Burada kumar oynandığını öğrendik." diye geçiştiriyor. İki saniye geçmeden adamın teki Mr. Renault'un yanına yanaşıp "Kazançlarınız, efendim." diyor, Mr. Renault da teşekkür ederek kumarda kazandığı parayı cebine indiriyor .

Not: Bazı ukala dümbelekleri gelip de "Sen film eleştirisinden ne anlarsın ulen, böyle film eleştirisi mi olur dümbük!" diye ötebilir çünkü son derece sığ bir yazı yazdım. Kabul ediyorum, film eleştirmeni değilim. Kimse de öyle olduğumu söylemiyor zaten. Filmden bunu anladım ve sığ görüşler ilettiğimin farkındayım, eğer filmin veya oyunculardan birinin hayranıysanız saygı çerçevesinde serzenişlerinizi dinlemeye (izlemeye) de hazırım.