06 Temmuz 2007 tarihli günümün özeti

Ablamın üniversiteden mezuniyetinin töreni vardı bugün, oradaydık bütün gün. İstanbul'da.
10 otobüsüyle İstanbul'a doğru yola çıktık. Annem kuaföre gittiği ve saçlarını tarattırdığı için gecikti, muavinden fırça yedi babam da .
11 buçuk gibi Harem'e vardık. Yağmur yağıyordu şırıl şırıl. Donsam da sevindim, çünkü geçen gün ATV'de canlı yayında barajların su olması gereken alanlarında ot bittiğini falan görmüştüm.
Dona dona Harem'den Üsküdar'a geçtik dolmuşla.
Dona dona Üsküdar'dan Beşiktaş'a geçtik vapurla.
Yağmur dinmişti, Beşiktaş'tan dolmuşla Taksim'e geçtik.
Atatürk Kültür Merkezi'ne vardık . 12 buçukta vardık, içeri ikiyi çeyrek geçe girdik. Düşünün artık ne kadar çok beklediğimizi.
AKM'ye vardığımızda önce ablam, sonra ablamın erkek arkadaşı Alkan abi geldi. Babamla yeni tanıştığı için fena halde heyecanlıydı ama sonradan attı heyecanını, süper bir adam olarak tanıdık Alkan abiyi .
Tören ablam brövesini (Bröve ne lan?) alana kadar çok sıkıcı geçti. Ablamın brövesini almasından sonra ise daha da sıkıcı oldu, uyudum falan.
76 fotoğraf çektim gün boyu. Bunlar arasında ayrı bir yazı olarak yayınlayacağım Yusuf Tunceli ile fotoğrafım da var .
Sonra taksiyle Teşvikiye'ye, ablamın tavsiyesi bir restorana gittik. Adı Casita. Pampa denen yemeği korkunç (kötü anlamda), Sebzeli Casalinga'sı süper bir yemek, Kağıt Bebek adlı tatlısı ise idare eder. Sebzeli Casalinga ve Kağıt Bebek ikramdı, buna rağmen hesap 116 lira geldi! Hayatında bu kadar büyük bir hesap ödememiş babamcağız kalp krizi geçirmedi Allah'tan.
Yalnız ben Casita'da bulunduğum sürece günümün özetini not aldığım ve Casita'nın üç fotoğrafını çektiğim için adamlar beni gourmet sandı . Gourmet nedir diye sormayın, gurme nedir diye hiç sormayın.
Eve dönmek için Üsküdar'a geri döndük vapurla. İner inmez bir yerlerde rap müziği çaldığını duyduk. Sözler şu şekilde efendim:
"Genç, Genç, Genç Parti geliyor
Cem, Cem, Cem Uzan geliyor!"
Böyle böyle devam eden bir parçayı yaptıkları için Cem Uzan'ı ve İbrahim Tatlıses'i tebrik ediyorum, oyum onlara. Yok lan değil.
8'i 25 geçe eve dönen otobüse bindik, 1 buçuk saat sonra İzmit'e vardık. Annem bize dondurma ısmarladı. Sonra da çay yaptı.
İyi geceler.

Bir hatırlatma: Bu yazıyı istediğiniz yerde, istediğiniz gibi yayınlamakta özgürsünüz. Ama verdiğim emeğin hakkını, karşılığını vermek adına yazıyı yayınladığınız yerde, yazının hemen üstünde bu sayfaya bağlantı vermeniz gerekiyor. Şimdiden teşekkürler.