29 Temmuz 2007 tarihli günümün özeti

12'ye doğru uyandık. Mert ve Ömer evden daha önce çıktı.
Biz de Erdem'le evden 3 gibi çıktıktan sonra önce bir ekmek tavuk döner yutup, Acısu'ya gittik. Giderken midem bulanmaya başladı, Acısu'dayken ise kusacak gibi oldum. Erkenden ayrılmak ve eve dönmek zorunda kaldım.
Eve dönerken yol üstündeki filmciden The Number 23 adlı filmi aldım.
İyi ki eve dönmüşüm. Çok şükür kusmadan yatmayı başardım 6'ya doğru.
10'a doğru Volkan abinin telefonuyla uyandım. Apartmanın önünden attığı anahtarı bir yere koyup pizza almaya gittim.
Döndüğümde babam gelmişti eve. Pizzamı da yuttum ve The Number 23 filmini izlemeye başladım.
Filmi iyi ki sinemada izlemişim - kötülemek için söylemiyorum. İlk kez bir filmin ayrıntılarına ikinci izleyişimde değil, ilk izleyişimde takıldım. Jim Carrey'nin en beğendiğim rolleri komik olmadığı rolleriydi, bu sefer de adamı hayranlıkla izledim. İdolüm lan o benim.
Heroes'un gece tekrarını izleyip yatıyorum. İyi geceler.

Bir hatırlatma: Bu yazıyı istediğiniz yerde, istediğiniz gibi yayınlamakta özgürsünüz. Ama verdiğim emeğin hakkını, karşılığını vermek adına yazıyı yayınladığınız yerde, yazının hemen üstünde bu sayfaya bağlantı vermeniz gerekiyor. Şimdiden teşekkürler.