Pekala, ilk kez yapıyorum bunu.

Köşe yazısı tarzında olacak belki, çünkü paragrafı devam ettirecek söz bulmakta zorlanıyorum. Her paragraf tek sözden oluşsa ne olur sanki?

İki söz oldu yukarıdaki.

Kısa zaman önce "cümle" yerine "söz" kullanmayı öğrendim. "Kelime"ye "sözcük" diyebiliyorsak "cümle"ye de "söz" diyebilmeliyiz, değil mi?

Neyse, bu sarhoşken bloglama hadisesi gerçekten acayip bir şey.

Öncelikle iki kelimenizden birini tekrar yazmak zorundasınız. Çünkü yanlış yazıyorsunuz hep. Ehehe.

Gelin kendimize bir şey itiraf edelim.

Şaka yapıyorum, bir şey itiraf etmemize gerek yok. Köşe yazısına benzesin diye dedim bunu.

Sarhoşken bloglamak güzeldir. Sarhoşken bloglama esnasında yazınızı eşzamanlı kontrol etme imkanınız vardır. İstemezseniz hiç kontrol etmezsiniz de.

Sarhoşken bloglama esnasında Türkçe dilbilgisi kurallarını takmazsınız, or you don't give a shit if your readers may get you wrong if you blog in English.

You just don't care. Yok lan şaka yapıyorum, kim takar İngilizce'yi, okurlarım yabancı olsun telaşını?

İçinizden geldiği gibi yazma imkanınızı bulduğunuz nadir zamanlardır sarhoşken bloglama zamanları.

Normal zamanlarda bloglarken ziyaretçilerinizi, arama motorlarını, yok efendim Blog Kazanı'nı falan düşünürken sarhoşken bloglama esnasında bir şey düşünmek zorunda olmazsınız. Blog Kazanı'nı düşünmeden yazmanız Blog Kazanı'na girmenizi engellemez.

Yukarıdaki paragrafta kendimle çeliştim.

İyi sabahlar.