Halka açık olmayan özel bir yerde değil halka sonuna kadar açık bir yerde yazıyorsun. Yazılarını sadece davadaşların okumuyor.
Doğruyu yanlışı sadece seninle aynı davada olanlara değil herkese göstermeyi amaç edinmiş olman gerekiyor. Fethullahçı diye tanınan kesimlerdeki insanlar da burada memleket meseleleriyle ilgili isabetli tespitleri ve görüşleri okuyabilmeli öğrenebilmeli. Hatta hayran olup seni desteklemeli. Kazanacağın kişiler dahi olacaktır. En azından saygılılığınla güvenilirliğinle kafalarında soru işaretleri bırakabilmelisin. Ama sen onların liderine sövgü niteliğinde sözcükler kullanırsan senin yansıttığın yansıtacağın güzellikleri göremez olurlar.

Yanlışlar ne ise elverdiğince o yanlış niçin yanlıştır açıklanmalı. Kişiler değil olaylar ve fikirler ele almalı. Kişileri hedef alıp uğraşmak çoğu zaman sığ bir yaklaşım olarak algılanır. Hem öğretici de olmaz.
Ayrıca fikirleri ve olayları açıp doğruyu yanlışı sergilemek yerine kişileri hedef alıcı olmak genelde provokatörlerin işidir. Geçenlerde benim de içine düştüğüm bir hata vardı bilirsin. O video (laiklikçi kadınlar) meselesi.. Evet, her şeyiyle yanlıştı. Klasik bir “Vurun kahpeye” vakası idi.
Ben gerçi yanlışları elimden geldiğince -iki yönlü olarak- anlatmaya çalıştım ama yine de en azından o videoyu hiç yayımlamamalıydım. Gizli bir toplantıymış. Bu, insanların mahremiyetine (özel gizlilik haklarına) bir saldırıdan başka bir şey değildir.

Compir adlı kişinin eleştirisini de iyi bulmadım. Daha dostane bir tavırla eleştirisini dile getirebilirdi. Şurada hepimiz aynı vatanın insanlarıyız. Hepimiz gerektiğinde vatanımız milletimiz için canımızı vermeye hazırız. Birbirimizi hiç uzlaşamayacağımız düşmanlarımız gibi değil kendi öz kardeşlerimiz gibi görmeliyiz. Bugün ben sana karşı olabilirim. Ama bilemezsin belki yarın senin davana senin yapabileceğinden çok daha büyük hizmetim olabilir. Yani bu bir örnek. Birbirimize bu gözle bakmalıyız.