Açık öğretim vizelerine girdim, Ankara Kitap Fuarı'nı gezdim, Hulki Cevizoğlu'yla tanıştım... Bu yılın en dolu ve en güzel günlerinden biriydi sanırım :)

11 buçukta kalktım. Babaannem beni kaldırıp "Saat 12 oldu evladım!" demeseydi yarım saat daha uyurdum ki kalkıp saate baktığımda düşünmedim değil. Keçiboynuzu pekmezi çayımı içmeyi unutmadım tabii ki. Gün boyu yine bilgisayar başındaydım. Annemin ebeme saydırdığını duyar gibiyim. Üzgünüm anne......

Lütfen beni affedin. Çizim yaptığım o çatlak masanın yanında duran maket bıçağını aldım ve bileklerime doğrulttum. Yan odada babaannem, canım babaannem, hiçbir şeyden habersiz uyuyordu... Gözyaşlarımı tutamadım ve bir süre, içimdeki kederin benliğimi ele geçirmesine izin verdim... Yalnızlık kazanmıştı. Sıradan...