Kafamdaki her şeyin bileşkesi!
Cidden, tarihi bir dönemden geçiyoruz. PKK’yla mücadele etmiş bir Genelkurmay Başkanı’nın, muhalefet partisi milletvekillerinin, muhalif gazetecilerin bir olup dev bir terör örgütü oluşturduğunun iddiası ile, gerçek adı yerine ikamet ettiği adanın ismiyle anılan “İmralı”nın başlattığı “barış” süreci, birbiriyle paralel olarak devam ediyor.
Bir A4 kağıdında ortalama 500 kelime bulunur ama diyaloglar, listeler falan derken biz 300 deyiverelim. Bu durumda Ergenekon’un 120 milyon sayfalık dava dosyasında 36 milyar kelime yer alacaktır.
“Tek bayrak altında yaşamakta” sıkıntı görmediklerini özellikle belirten BDP’lilerden “halklar” diye bir kelime duyuyoruz. Yalnızca onlar kullanmıyor ama nedense BDP’lilerin özellikle bu kelimeyi çok sevdiklerini görüyoruz. Kusura bakmasınlar, ben bu sözü “ırkçılık” olarak algılıyorum. Neden mi? Açıklayayım.
Son günlerde, Sarıgül ve CHP arasındaki flört yine yükselişe geçti. Peki, iki tarafın da kazançlı çıkabileceği bu “bağ” neden bir türlü kurulamıyor? Benim bu konuda bir teorim var.
Demek ki neymiş? Özellikle seçerek toparlamadığın bir topluluğa konuşma yapmadan önce, hele hele bu konuşmayı dünyanın izlediği bir canlı yayında yapmadan önce iki defa düşünmek gerekiyormuş.
