Kafamdaki her şeyin bileşkesi!
Giriş Valla kategorimde birincilik aldım falan diye “Buldu bunuyo’ hayvan oğlu hayvan.” diyecekler çıkacaktır elbet, kısmen de haklılar :). Ama birkaç noktaya değinmek istiyorum. Baştan belirteyim; ilk kez yapılmış bir etkinlik için asla “B.k gibiydi, çok kötüydü, iğrençti, yapmasınlar, etmesinler!” gibi saçma sapan eleştiriler yöneltecek değilim. İlk sefere göre son derece başarılı geçen bir organizasyonun …
Yıllardır, gerçekten yıllardır, yemin ederim ki yıllardır, kalıbımı basarım ki yıllardır beni en mutlu hissettiren gün, 10 Mayıs 2008 tarihli gün oldu! Ciddiyim, zaman zaman sinyallerini verdiğim ama olabildiğince gizlemeye (sizden değil, kendimden) çalıştığım hafif bunalık halimi zotark diye söküp atan bir gündü! Günümün diğer kısımlarını özetleyeceğim yazı farklı olacak tabii ki, burada üniversiteye varışımdan …
Evet, yarın (teknik olarak bugün) bunu deneyeceğim ve, inanıyorum, başaracağım! ÖSS çalışmamalarım devam ederken bir zamanlama hatası yapıp burnumun dibine yepyeni bir bilgisayar yerleştirmemin fena halde şımarıkça bir hareket olduğunun farkındayım, ama yine de bu saçma hareketimi yüzüme bir kez daha vurmak isteyen olursa lütfen çekinmesin. Neyse, bu hatamı fark ettikten sonra bir şey daha …
Hepimiz bilmiyoruz, hatta ben de bu yıl öğrendim, ama 1 Mayıs 2008, İşçi Bayramı haricinde, yalnızca Türkiye için farklı bir anlam daha taşıyor. Bu tarihi anmak için Türkiye‘nin için ikinci bir nedeni daha var. İlki, malumunuz, tüm dünyada kutlanan İşçi Bayramı. İkincisi ise 1 Mayıs 1977 tarihinde yaşanan Kanlı 1 Mayıs. İstediğimden ve heyecanla beklediğimden …
Tepkisizlik adlı yazım da tepkisizliğe kurban gitti, beklediğimden çok daha az tepki geldi. Bu sefer kocaman bir alıntı yapacağım. Alıntı yapacağım şey, Hulki Cevizoğlu‘nun 1919’un Şifresi adlı kitabının 92. sayfasında bulunan bir Kurtuluş Savaşı (öncesi ve sırası) eylemleri listesi. Vurgulamalarına da dokunmadan, aynen yazıyorum, buyrun: Türkiye’nin işgaline karşı sessiz kalmayan halk, üzerindeki ölü toprağını atarak …
“Siz protesto edince pirinç fiyatı düştü mü yani?” Bu soruyu babaannem sordu bana, bugünkü ufak protesto eylemimizden sonra sordu. Benzer bir soruyu da koro şefimiz sormuştu bir buçuk hafta önce. 12 Nisan 2008’deki mitinge gideceğimi öğrenince “Geçen sene 14 Nisan’da milyonlar toplandı da ne oldu?” demişti. Koro şefini ve hatta babaannemi bu sorusu için aşağılayacak …